جراحی میکروسکوپی دیسک کمر چگونه انجام می‌شود؟!

  • تاریخ: آذر ۲۷, ۱۴۰۰
  • دسته بندی: جراحی ها
  • دیدگاه کاربران: بدون دیدگاه
  • تعداد بازدید: 583 بار

جراحی ستون فقرات به معنی برش‌های بزرگ، دوره‌های نقاهت طولانی و توانبخشی دردناک بود. خوشبختانه، پیشرفت‌های جراحی مانند روش میکروسکوپی این روند را بهبود بخشیده است. این جراحی که گاهی اوقات میکرودکمپرسیون یا میکرودیسککتومی نیز نامیده می‌شود، جراحی میکروسکوپی دیسک کمر یک روش جراحی کم تهاجمی ستون فقرات است که بر روی بیماران مبتلا به فتق دیسک کمر انجام می‌شود. در طی این جراحی، جراح بخش‌هایی از فتق دیسک را برای کاهش فشار روی ستون عصب نخاعی برمی‌دارد. طبق یک مطالعه در سال ۲۰۱۵، حدود ۸۴ درصد از افرادی که تحت عمل میکروسکوپی قرار گرفتند، موفقیت طولانی مدتی در درمان فتق دیسک داشتند.

سیاتیک یک وضعیت دردناک است که در اثر فشردگی عصب نخاعی ایجاد می‌شود. این فشرده سازی اغلب در نتیجه فتق دیسک کمر است. همانطور که فتق ایجاد می‌شود و بافت آسیب دیده به ستون فقرات کشیده می‌شود، به اعصاب فشار می‌آورد. این مسئله باعث می‌شود اعصاب سیگنال‌های درد را به مغز ارسال کنند.

جراحی میکروسکوپی دیسک کمر

چه موقع به جراحی میکروسکوپی کمر نیاز داریم؟

اگر فتق دیسک در قسمت پایین کمر خود دارید که باعث ایجاد درد می‌شود، ممکن است به این جراحی نیاز داشته باشید. علائم فتق دیسک کمر شامل؛ ضعف، درد یا سوزن سوزن شدن در ناحیه پشت و در یکی از پاها است. میکروسکوپی کمر را نمی‌توان برای درمان همه موارد کمردرد استفاده کرد. و همه افراد مبتلا به فتق دیسک نیازی به این جراحی کمر ندارند. اگر درمان‌های دیگری را امتحان کرده‌اید، اما هنوز علائم شدیدی دارید، ممکن است پزشک جراحی میکروسکوپی را توصیه کند. درمان‌های دیگری که ابتدا باید امتحان کنید شامل فیزیوتراپی و داروهای ضد التهابی است. با ارائه دهنده خود در مورد خطرات و مزایای جراحی کم تهاجمی در مقایسه با جراحی باز صحبت کنید. جراحی کم تهاجمی ممکن است منجر به درد کمتر و بهبودی سریع‌تر شود. اما همه مراکز جراحی نمی توانند از این روش استفاده کنند.

چه کسانی کاندید جراحی میکروسکوپی دیسک کمر هستند؟

اگر علائم موارد زیر را دارید ممکن است کاندیدای میکروسکوپی باشید:

تست‌های تشخیصی (MRI، CT، میلوگرام) که فتق دیسک را نشان می‌دهد. درد، ضعف یا بی حسی قابل توجه در پا، پا درد (سیاتیک) بدتر از کمر درد است، علائمی که با فیزیوتراپی یا دارو بهبود نیافته‌اند، ضعف پا، از دست دادن احساس در ناحیه تناسلی و از دست دادن کنترل مثانه یا روده. این جراحی  در درمان پا درد ناشی از موارد زیر مفید است:

برآمدگی یا فتق دیسک: ماده ژل مانند درون دیسک می‌تواند از ناحیه ضعیف دیواره اطراف برآمده یا پاره شود. تحریک و تورم زمانی رخ می‌دهد که این ماده به بیرون فشرده شود و به طور دردناکی روی عصب فشار بیاورد.

بیماری دژنراتیو دیسک: با فرسودگی طبیعی دیسک‌ها، خارهای استخوانی شکل می‌گیرد و مفاصل فاست ملتهب می‌شوند. دیسک‌ها خشک می‌شوند و منقبض می‌شوند و انعطاف پذیری و خاصیت بالش را از دست می‌دهند. فضای دیسک کوچک‌تر می‌شود. این تغییرات منجر به تنگی یا فتق دیسک می‌شود. جراحی میکروسکوپی می‌توانند در درمان این علائم موثر باشد.

جراحی میکروسکوپی دیسک کمر چه خطراتی دارد؟

میکروسکوپی یک روش بی‌خطر است و عوارض آن نادر است. با این حال، مانند هر جراحی، خطراتی نیز وجود دارد. این عوارض شامل؛

  • پارگی دورال (نشت مایع مغزی نخاعی) در ۱ تا ۷ درصد از جراحی‌ها
  • آسیب ریشه عصبی
  • فتق دیسک مکرر
  • بی اختیاری روده/مثانه (بسیار نادر)
  • خونریزی
  • عفونت

دیگر خطرات جراحی بسته به سن و سلامت عمومی فرد متفاوت است. با پزشک خود در مورد خطراتی که بیشتر اعمال می‌شود صحبت کنید.

عمل جراحی میکروسکوپی دیسک کمر چگونه انجام می‌شود

عمل جراحی میکروسکوپی دیسک کمر چگونه انجام می‌شود؟

هدف از این جراحی برداشتن مواد دیسک است که به اعصاب فشار وارد می‌کند. این روش تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود. فرد در تمام طول عمل بیهوش خواهد بود و نمی‌تواند چیزی را احساس کند. روند این جراحی به شرح زیر است:

ابتدا جراح یک برش ۱ تا ۱ و ۱/۲ اینچی مستقیماً روی دیسک آسیب دیده ایجاد می‌کند. یک میکروسکوپ روشن برای کمک به جراح برای دیدن ناحیه آسیب دیده استفاده می‌شود. جراح ممکن است بخش کوچکی از استخوان را که از عصب ریشه محافظت می‌کند بردارد. با استفاده از ابزاری شبیه قیچی، جراح بافت فتق آسیب دیده را از بین می‌برد و فشار روی عصب را کاهش می‌دهد. برش ایجاد شده با بخیه بسته می‌شود.‌ بیمار معمولاً همان روز یا صبح روز بعد جراحی مرخص می‌شود. عصب نخاعی اکنون فضای مورد نیاز خود را در داخل ستون فقرات دارد، بنابراین هر گونه دردی که در اثر نیشگون گرفتن روی عصب ایجاد می‌شود باید متوقف شود.

زمان بهبودی

زمان بهبودی کوتاه‌تر از سایر روش‌های تهاجمی‌تر است. اکثر مردم می‌توانند انتظار داشته باشند که بیمارستان را در همان روز یا در عرض ۲۴ ساعت ترک کنند. احتمالاً قبل از ترک بیمارستان با یک فیزیوتراپ و کاردرمانگر ملاقات خواهید کرد. این درمانگران به فرد دستورالعمل‌هایی را در مورد چگونگی کاهش خم شدن، بلند کردن و پیچش‌هایی که با پشت خود انجام می‌دهند را ارائه می‌کنند. درمانگر ممکن است بگوید که چه تمریناتی را می‌توانید انجام دهید تا قدرت و انعطاف عضلات اطراف ستون فقرات خود را بهبود بخشید. بلافاصله پس از جراحی باید از رانندگی، نشستن طولانی مدت، بلند کردن چیزهای سنگین و خم شدن خودداری کنید.

برای یک یا دو هفته اول، ممکن است لازم باشد حجم کاری خود را کاهش دهید. همچنین باید به مدت ۲ تا ۴ هفته پس از جراحی از بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید. این به طور کلی شامل هر چیزی بیش از ۵ کیلوگرم است. همچنین ممکن است لازم باشد به آرامی مسیر خود را به فعالیت بدنی عادی برگردانید. به عنوان مثال، ممکن است نتوانید به مدت ۲ تا ۴ هفته پس از عمل، ورزش یا سرگرمی‌های بدنی را از سر بگیرید. زمان معمول برای بهبودی کامل حدود ۶ هفته است.

نظرات