درمان فیستول شریان وریدی( avf) در اثر افزایش حرکت خون در ورید

فیستولفیستول شریانی وریدی (AVF) یک اتصال غیر طبیعی بین یک شریان و یک ورید است. هنگامی که یک فیستول در مغز وجود دارد، ما آن را یک ناهنجاری شریانی- وریدی malformation anarteriovenous )(AVM) می‌نامیم. هنگامی که یک فیستول در نزدیکی غشای مغزی ( dura ) (غشای پوشش دهنده مغز) اتفاق می‌افتد، به آن فیستول شریانی وریدی دورا گفته می‌شود. گاهی اوقات AVF ها در هنگام تولد (مادرزادی) وجود دارد یا بعد از تولد رشد می‌کنند و گاهی اوقات به علت آسیب ( کسب شده) ایجاد می‌شوند.

فیستول شریانی وریدی می‌تواند در هر جایی از بدن اتفاق بیفتد، هرچند بیشتر آنها در سر، گردن، ستون فقرات و کبد یافت می‌شود. اتصال بین یک شریان با فشار بالا و یک ورید با فشار پایین می‌تواند جریان خون را در این ناحیه افزایش دهد که اغلب باعث افزایش وسعت شریان و ورید می‌شود. اغلب افراد مبتلا به فیستول شریانی وریدی برخی علائم مانند تورم، تپش قلب و یا لرزش در نقطه ای که AVF اتفاق افتاده است، را تجربه می‌کنند. هنگامی که یک پزشک با استتوسکوپ به محل فیستول گوش می‌دهد، اغلب یک صدا یا غر غر مداوم وجود دارد.

اگر شما یا عزیزی از نزدیکان شما به مشکل بدشکلی شریان وریدی مغزی دچار شده لازم است برای تشخیص و درمان آن در اسرع وقت به جراح متخصص مغز و اعصاب مراجعه شود. دکتر باغبان به عنوان جراح با تجربه ر زمینه مشکلات مغز و اعصاب میتواند به بیمارن عزیز در درمان این بیماری کمک کند. برای دریافت مشاوره و یا مراجعه حضوری با شماره های 38240000  - 88792873  تماس حاصل فرمایید.

انواع فیستول های شریان وریدی


در اینجا برخی از رایج ترین شکل‌های فیستول شریانی  وریدی آورده شده است:

  • فیستول‌های شریانی  وریدی کسب شده که در هنگام تولد وجود نداشته اند. معمولا زمانی اتفاق می‌افتد که یک جسم تیز از طریق بافت وارد بدن شما شود مانند حالتی که هنگام اصابت گلوله یا زخمی شدن توسط چاقو ایجاد می‌شود. این نوع فیستول به ندرت از طریق درمان پزشکی نیز ممکن است حاصل شود.
  • فیستول‌های شریانی وریدی در صورت یا گردن موجب تورم و ضربان‌های غیر طبیعی شود. در موارد شدید در میان نوزادان، ممکن است بار قلبی بیش از حد افزایش داشته باشد. این نوع فیستول‌ها به ندرت مشکلات جدی را با توسعه به بافت مغز ایجاد می‌کنند.
  • فیستول شریانی وریدی دورال در طول  غشای خارجی مغز اتفاق می‌افتد. غشای دورا مغز را پوشش می‌دهد. گاهی اوقات علائم در هنگام تولد دیده می‌شود، و گاهی اوقات بیماری تا دوران کودکی ظاهر نمی‌شود. یک AVF دورال بزرگ می‌تواند باعث نارسایی قلبی در هنگام تولد شود. آنهایی که کوچکتر هستند می‌توانند باعث افزایش فشار وریدی در داخل سر شود و در نتیجه باعث بزرگی و هیدروسفالی بطن‌های مغزی (فضاهای داخل مغز که مایع را نگه می‌دارند) می‌شود. یک AVF دورال همچنین می‌تواند یک صدا، یا یک صدای ضربان دار یا یا غالبا خونریزی یا آسیب به بافت مغزی ایجاد کند.
  • فیستول شریانی وریدی محیطی، در خارج از سر، گردن، و ستون فقرات اتفاق می‌افتد. هنگامی که این نوع فیستول در هنگام تولد وجود داشته باشد، احتمالا در کبد (AVF کبدی) است. دو نوع AVF کبدی وجود دارد. فیستول بین شریان کبدی (کبد) و فیستول ورید کبدی که AVF هپاتیک نامیده می‌شود و فیستولی که بین شریان کبدی و ورید پورتال (وریدی که خون را از رگ‌های تخلیه ‌ای روده به کبد منتقل می‌کند) فیستول شریانی ورید پورتال نامیده می‌شود. هر دو نوع AVF ممکن است در یک همانژیای نوزادی رخ دهد.
  • فیستول شریانی وریدی سربرال یا مغزی فیستولی است که در مغز بوجود می‌آید. یک فیستول بزرگ از این نوع می‌تواند نارسایی قلبی را هم قبل و هم بعد از تولد ایجاد کند. آنهایی که کوچکتر هستند می‌توانند مغز را در اطراف فیستول آسیب برسانند، زیرا مانع از تخلیه جریان خون به بافت مغزی و خروج خون به ورید تخلیه کننده می‌شوند. ما به محض این که این بیماری‌ها را شناسایی کردیم، درمان را آغاز می‌کنیم تا میزان آسیب مغزی را به حداقل برسانیم. برخی پارگی‌ها در AVF های مغزی، باعث خونریزی مغز می‌‍شوند.
  • فیستول شریانی  وریدی ستون فقرات در درون یا در کنار نخاع، در داخل ستون فقرات، یا در عضلات مجاور ستون فقرات ایجاد می‌شود. این فیستول‌ها می‌توانند نخاع را فشرده و منجر به بی حسی یا ضعف در آن شوند.
  • فیستول‌های شریانی وریدی وین آف گالن ( Vein of Galen arteriovenous fistulas ) در نوزادان زودرس یا در کودکی ظاهر می‌شود. این فیستول‌ها در وریدهای گالن، که بخشی از سیستم تخلیه خون مغز است، ایجاد می‌شود. این فیستول‌ها می‌توانند باعث نارسایی قلب، هیدروسفالی یا آسیب به مغز در حال رشد شوند.

علائم


بسیاری از افراد مبتلا به AVF هیچ علائمی ندارند و با شانس تشخیص داده می‌شوند. دیگران هنگامی که مشکلات ظاهر می‌شوند، به پزشک مراجعه می‌کنند و AVF در آن‌ها تشخیص داده می‌شود. AVF سبب ایجاد چهار نوع از علائم اصلی می‌شود:

شایع ترین علامت AVF یک صدا غیر معمول در یک یا هر دو گوش است که به نام وزوز گوش شناخته می‌شود. اگر چه بسیاری از بیماران آن را به عنوان سر و صدای عجیب و غریب توصیف می‌کنند، در بعضی از افراد این حالت این جور به نظر می‌آید که کسی در گوش آنها صدای زنگ، وزوز، صدای آواز خواندن و یا صدای سوت زدن به صدا در می‌آورد.

بعضی از بیماران علائمی از جمله درد در پشت چشم، برآمدگی چشم، کاهش بینایی، دوبینی، افتادگی پلک و تورم چشم دارند. این علائم معمولا توسط یک فیستول شریانی وریدی واقع در پشت یا نزدیک چشم ایجاد می‌شود.

بعضی از بیماران خاص، علائمی را به دلیل خونریزی مغز در خود نشان می‌دهند که باعث ایجاد نوعی سکته مغزی می‌شوند. بیماران در معرض خطر افرادی هستند که دارای فیستول شریانی وریدی هستند که خون را به طور مستقیم به رگ‌های مغز منتقل می‌کند بیماری که به نام تخلیه خون وریدی کورتیکال یا CVD (شکل_ تصویر) ( cortical venous drainage ) نامیده می‌شود. نشانه‌هایی که بیانگر خونریزی مغزی هستند شامل سردرد ناگهانی، تهوع، استفراغ، ضعف یا بی حسی در یک طرف بدن، مشکلات ساختن یا درک گفتار، از دست دادن بینایی، دو بینی و مشکلات تعادلی، می‌باشد. اگر هر کدام از این علائم را تجربه می‌کنید، بلافاصله به پزشکی مراجعه کنید. خونریزی مغزی یک نوع جدی از سکته مغزی است که می‌تواند آسیب جدی به مغز و حتی مرگ فرد شود، اگر چه بسیاری از بیماران بهبودی خوبی را در درازمدت نشان می‌دهند.

بیمارانی که فیستول شریانی وریدی خون را به رگ های مغزی (CVD) تخلیه می‌کند همچنین می‌توانند تشنج، از دست دادن حافظه و علائم مشابه سکته مغزی، از جمله ضعف یا بی حسی در یک طرف بدن، مشکلات صحبت کردن یا درک گفتار، از دست دادن بینایی، مشکلات دو بینی و مشکلات تعادلی نیز داشته باشند.

آزمایشات و تشخیص بیماری


اگر پزشک شما مظنون به این است که فرزند شما فیستول شریانی وریدی دارد، ممکن است بتواند به جریان خون در این منطقه گوش فرا دهد. جریان خون از طریق یک فیستول شریانی وریدی ایجاد یک صدای وزوز می‌کند صدایی شبیه کلیک کردن یا صدای کار کردن ماشین آلات. اگر پزشک یک صدای شبیه به وزوز را بشنود، دیگر آزمایشات تکمیلی ممکن است درخواست شود، از جمله:

سونوگرافی داپلر: این روش از یک وسیله استفاده می‌کند که امواج صوتی با فرکانس بالا را تولید می‌کند که از گلبول‌های قرمز تصویری برجسته ارائه می‌کند. سونوگرافی داپلر می‌تواند با اندازه گیری میزان تغییر در زمینه (فرکانس) سرعت جریان خون را تخمین بزند.

MRI با آنژیوگرافی رزونانس مغناطیسی (MRA): این روش از امواج مغناطیسی برای ایجاد تصاویر دقیق دو و سه بعدی از شریان‌های گردن و مغز استفاده می‌کند.

آنژیوگرافی مغزی: این آزمایش توسط یک رادیولوژیست انجام می‌شود که متخصص مراقبت از کودکان است. این امر بسیار مهم است زیرا کودکان دارای رگ های خونی نازک تر هستند، محدودیت هایی در مصرف میزان رنگ و توصیه های ویژه ای برای تابش امواج دارا هستند. آنژیوگرافی مغزی یک روش با حداقل تهاجم است که از کنتراست ویژه یا رنگ استفاده می‌شود تا جریان خون در مغز را مشاهده کنید. در طی این روش، رادیولوژیست یک IV یا کاتتر کوچک را در رگ‌های خونی کشاله ران قرار می‌دهد که برای رسیدن به عروق خونی که مغز را تامین می کنند استفاده می‌شود. با کمک کنتراست یا رنگ خاص، یک دستگاه اشعه ایکس با زاویه‌های مختلف حرکت می‌کند و عکس‌ رگ‌های خونی را می‌گیرد. یک تیم متشکل از رادیولوژیست، متخصص بیهوشی، تکنولوژی‌های رادیولوژی و پرستاران در طی این مراحل از کودک شما مراقبت خواهند کرد. به دنبال این روش، کودک شما به علت استفاده از یک رگ خون بزرگ در کشاله ران، تقریبا چهار ساعت دراز خواهد کشید، زیرا این کار خطر خونریزی را کاهش می‌دهد. در صورت نیاز، کودک شما دارو دریافت خواهد کرد تا در طول این زمان آرامش و استراحت داشته باشد. این کار می‌تواند یک روش سرپایی باشد؛ با این حال، اگر درمان‌هایی مانند آمبولیزاسیون انجام شود، کودک شما برای مراقبت بیشتر توسط تیم ما بستری خواهد شد.

 

درمان


درمان فیستول شریانی وریدی دورال می‌تواند شامل آمبولیزاسیون، جراحی و در برخی موارد رادیو جراحی باشد. درمان فیستول شریانی وریدی دورال می‌تواند شامل آمبولیزاسیون، جراحی و در برخی موارد رادیو جراحی باشد. آمبولیزاسیون اغلب به عنوان درمان اولیه برای درمان این بیماری استفاده می‌شود.

درمان داخل رگی

ممکن است بخشی از یا تمام فیستول شریانی وریدی را با قرار دادن یک کاتتر کوچک داخل رگ های خونی که AVF را تامین می‌کند و عروق خونی غیرطبیعی با انواع مواد مختلف را مسدود کند، قابل درمان باشد. این مواد شامل اتصال‌ دهنده‌های بافت مایع (چسب‌ها)، میکرو کویل ها، ذرات و سایر مواد مورد استفاده برای توقف جریان خون به فیستول شریانی وریدی باشد. درمان داخل رگی معمولا قبل از عمل جراحی یا جراحی استریوتاکتیک انجام می‌شود.

درمان طبی

اگر علائم کم باشد ویا علائمی وجود نداشته باشد، یا اگر یک فیستول شریانی وریدی در ناحیه ای از مغز باشد که قابل درمان نیست، ممکن است درمان پزشکی پیشگیرانه مورد استفاده قرار گیرد. در صورت امکان، فرد مبتلا به AVF باید از فعالیت‌هایی که ممکن است بیش از حد فشار خون را بالا ببرد، از قبیل بلند کردن وزنه یا انقباض شدید عضلات، اجتناب کند و از شل کننده‌های خون مانند وارفارین اجتناب کند. یک فرد مبتلا به AVF باید با دکتر خود ملاقات‌های منظم داشته باشد.

درمان جراحی

اگر یک فیستول شریانی وریدی در حال خون ریزی است و یا در ناحیه ای باشد که به آسانی قابل درمان نباشد، ممکن است روش جراحی برای برطرف کردن بیماری درخواست شود. بیمار با بی‌هوشی به خواب می‌رود، یک بخش از جمجمه برداشته می‌شود و فیستول شریانی وریدی از طریق جراحی برداشته می‌شود. هنگامی که فیستول کاملا خارج می‌شود، احتمال خونریزی بیشتر باید درنظر گرفته شود.

رادیوجراحی استرئوتاکتیک Stereotactic

فیستول شریانی وریدی که بیش از حد بزرگ نیست اما در ناحیه ای است که برای انجام جراحی دشوار است ممکن است با انجام رادیوجراحی استرئوتاکتیک درمان شود. در این روش، آنژیوگرافی مغزی انجام می‌شود تا محل دقیق فیستول شریانی وریدی مشخص شود. پرتو متمرکز شده و منابع انرژی بالا پس از آن به فیستول شریانی وریدی دورال تابانده می‌شوند تا آسیب مستقیم به عروق را ایجاد کنند که سبب ایجاد اسکار و درمان کامل فیستول می‌شود.

فیستول

آنژیوگرام جانبی مغز نشان دهنده یک فیستول شریانی وریدی دورال در قسمت خلفی مغز

فیستول

چپ: آنژیوگرام جانبی مغزی نشان دهنده فیستول شریانی وریدی دورال در قسمت قدامی مغز

راست: آنژیوگرافی جانبی مغز نشان دهنده یک میکروکاتتر درون یک فیدر شریانی است که فیستول شریانی وریدی دورال را تامین می‌کند

فیستول

چپ: آنژیوگرام جانبی مغز که نشان دهنده کست چسبی درون فیدر شریانی که همراه با فیستول شریانی وریدی دورال است

راست: آنژیوگرام جانبی مغزی، درمان پس از استفاده از مواد چسبی، که نشان دهنده بسته شدن فیستول شریانی وریدی دورال است

پیش آگهی


بستگی به علائم و درجه اختلال عملکرد دارد. وزوز گوش، که توسط فیستول ایجاد می‌شود، به طور دائمی با بسته شدن فیستول درمان می‌شود. مشکلات چشم معمولا به طور کامل درمان می‌شوند و یا خیلی بهتر می‌شوند. تشنج اغلب متوقف و یا به طور قابل توجهی بهبود می‌یابند. سکته مغزی که در اثر فیستول ایجاد شده است نمی‌تواند درمان شود، اما اختلال عملکرد جدید می‌تواند پیشگیری شود. در نهایت، پیش آگهی به صورت فردی به نوع فیستول بیمار بستگی دارد.